رابیتس یا راویز یکی از مهم ترین و پرکاربردترین مصالح ساختمانی است که در ساخت و سازهای مدرن و سنتی نقش بسزایی دارد. این ورق های فولادی مشبک با استفاده از ورق های گالوانیزه تهیه می شوند و به دلیل خواص و ویژگی های خاص خود، در پروژه های ساختمانی مختلفی مورد استفاده قرار می گیرند. از اجرای سقف های کاذب و گچ کاری گرفته تا پوشش دهی تیرآهن ها و آرماتورها، رابیتس کاری به بهبود کیفیت و زیبایی سازه ها کمک می کند.
رابیتس چیست؟ رابیتس به ورق های فولادی مشبکی گفته می شود که از ورق های گالوانیزه گرم تولید شده اند. در پاسخ به این سوال که راویز چیست نیز باید گفت راویز ساختمانی همان رابیتس بوده و تفاوتی میان آن ها وجود ندارد. این ورق ها به کمک مفتول های گالوانیزه به شکل یک لایه به شبکه فرعی متصل شده و به دلیل ویژگی های خاص خود، در پروژه های ساختمانی مختلفی استفاده می شوند. نحوه تولید رابیتس
انواع رابیتس (انواع راویز) بر اساس چندین معیار مختلف دسته بندی می شوند. این معیارها شامل وزن، تعداد ستون ها و اندازه چشمه های رابیتس است.
وزن رابیتس ۹ ستونه سبک معادل 660 گرم، وزن ۹ ستونه نیمه سنگین معادل 790 گرم، و وزن ۹ ستونه سنگین وزن هم معادل ۸۷۰ گرم است. معمولا رابیتس های دارای 13 ستون وزن بیشتری نسبت به سایر رابیتس ها داشته و کیفیت بالاتری نیز دارند. همچنین از ملات کمتری برای اجرای آنها استفاده می شود. تنها نکته ای که به نظر می رسد قیمتشان است که نسبت به رابیتس های 9 و 11 ستون بیشتر است. رابیتس های 13 ستونه غالبا برای اجرای نمای ساختمان به دلیل تحمل وزن سنگ نما مورد استفاده قرار می گیرند. با این حال وزن رابیتس در سقف های کاذب اهمیت زیادی ندارد.
دسته بندی بر اساس اندازه چشمه ها:
بعد از بررسی انواع رابیتس، باید توجه داشت که انتخاب بهترین مدل فقط به تعداد ستون یا وزن ورق محدود نمی شود. محل اجرا، میزان بار وارد شده، ضخامت گچ، رطوبت محیط و نوع طرح معماری همگی در انتخاب رابیتس مناسب تاثیر دارند. برای مثال در سقف های کاذب ساده معمولا رابیتس سبک یا 9 ستون کافی است، اما برای طرح های دکوراتیو، قوس ها و سطوحی که گچ بیشتری تحمل می کنند، استفاده از رابیتس 11 یا 13 ستون منطقی تر است.
در اجرای حرفه ای، رابیتس کار باید پیش از شروع کار، نوع زیرسازی، فاصله میلگردها و وزن رابیتس را با هم هماهنگ کند. اگر ورق رابیتس بیش از حد سبک باشد، احتمال لرزش، شکم دادن یا ترک خوردن گچ افزایش پیدا می کند. از طرفی استفاده از رابیتس سنگین در همه بخش ها نیز همیشه اقتصادی نیست و می تواند هزینه پروژه را بالا ببرد. بنابراین انتخاب درست رابیتس باعث افزایش دوام، کاهش مصرف مصالح و بهبود کیفیت نهایی رابیتس کاری ساختمان می شود.
به گونه ای است که ورق گالوانیزه پس از برش و کشش، به شکل شبکه ای مشبک با استحکام مناسب تبدیل می شود. از جمله ویژگی های بارز رابیتس می توان به مقاومت بالا، انعطاف پذیری و قابلیت نصب آسان اشاره کرد. لازم به ذکر است که فرق راویز و رابیتس تنها در تلفظ این دو کلمه بوده و هر دو یک محصول هستند.
استفاده از رابیتس سقف برای ساخت سقف های کاذب، گچ کاری و گچ بری ها، پوشش دادن تیرآهن و آرماتور، پوشش دادن بتن سیمانی و ترمیم ترک های ساختمانی، بسیار معمول است. در این کاربردها، اصطلاح راویز سقف چیست بیشتر مطرح می شود که به اجرای رابیتس در سقف های کاذب اشاره دارد. همچنین، این محصول به دلیل ایجاد سطحی یکنواخت و مقاوم، برای دکوراسیون داخلی و خارجی ساختمان نیز به کار می رود. ابعاد رابیتس 240*60 سانتی متر است و مساحتی بالغ بر 1.44 متر مربع را پوشش می دهد.
علاوه بر این، رابیتس بندی می تواند برای اتصال کامل سطح دیوارها و ایجاد یک زمینه مناسب برای نصب اجزای تاسیسات برقی و مکانیکی مفید باشد. این فرآیند که با نام رابیس بندی یا راویز بندی چیست نیز شناخته می شود، نقش مهمی در افزایش دوام سازه دارد. این ویژگی باعث شده تا رابیتس یکی از پرطرفدارترین مصالح در صنعت ساختمان سازی باشد و در پروژه های مختلف مورد استفاده قرار گیرد. در ادامه می توانید عکس رابیتس را مشاهده کنید.
رابیتس بندی به بکارگیری شبکه های فلزی برای ساخت هر نوع سازه گفته می شود. رابیتس کاری سقف ساده به منظور اهداف مختلف فنی و ظاهری انجام می شود. این اهداف شامل ایجاد طرح های زیباسازی سقف ها، نورپردازی های پنهان، اندودکاری کانال های تونل و تاسیسات، ساخت انواع تندیس ها و ایجاد سقف کاذب است.
همچنین، رابیتس بندی نما برای جلوگیری از ترک خوردگی و شکستگی در نماهای ساختمانی مورد استفاده قرار می گیرد. این روش با ایجاد زیرسازی مناسب، بستر مطلوبی را برای چسباندن هرگونه مصالح به نما فراهم می کند. به همین دلیل، رابیتس یکی از مصالح مهم در نمای ساختمان ها به شمار می رود.
رابیتس بندی دور ستون نیز به دلیل جلوگیری از ترک خوردگی و شکستن ستون های سازه انجام می شود. این کار به دلیل متفاوت بودن جنس آجر با مصالح فلزی در هنگام انبساط و انقباض ضروری است و باید توسط افراد متخصص انجام شود.
رابیتس کاری یکی از روش های رایج در صنعت ساختمان سازی است که برای آماده سازی سطوح پیش از گچ کاری، اجرای سقف کاذب و پوشش اجزای فلزی سازه به کار می رود. در این روش، ابتدا زیرسازی فلزی انجام شده و سپس ورق های مشبک فولادی روی آن نصب می شوند تا بستری یکنواخت و مقاوم ایجاد گردد. رابیتس کاری باعث افزایش چسبندگی ملات، کاهش ترک خوردگی و بهبود کیفیت نهایی سطح می شود.
این شیوه اجرا هم در فضاهای داخلی و هم در بخش های بیرونی ساختمان کاربرد دارد و به دلیل انعطاف پذیری بالا، امکان اجرای طرح های متنوع معماری را فراهم می کند. استفاده صحیح از رابیتس کاری نقش مهمی در دوام، زیبایی و عملکرد سازه های ساختمانی ایفا می نماید.
اجرای صحیح رابیتس کاری نقش مهمی در دوام، استحکام و کیفیت نهایی سطوح گچی و تزئینی ساختمان دارد. این فرایند باید به صورت مرحله ای و مطابق اصول فنی انجام شود تا از ایجاد ترک، جداشدگی یا تغییر شکل پوشش نهایی جلوگیری شود. انتخاب نوع رابیتس، فاصله مناسب زیرسازی و کیفیت اتصالات، همگی بر عملکرد نهایی تاثیر مستقیم دارند. همچنین در پروژه هایی که اسکلت فلزی دارند، بررسی مشخصات مصالح مصرفی و حتی اطلاع از قیمت میلگرد برای اجرای زیرسازی استاندارد اهمیت زیادی دارد؛ زیرا میلگرد یکی از اجزای اصلی در برخی روش های زیرسازی محسوب می شود.
نصب میلگردهای زیرسازی
اولین مرحله در اجرای رابیتس کاری، آماده سازی زیرسازی فلزی است. در این مرحله میلگردها یا مفتول های فولادی با توجه به نقشه اجرایی و نوع سازه در فواصل مشخص نصب می شوند تا شبکه ای مقاوم برای نگهداری رابیتس ایجاد شود. قطر میلگرد، فاصله بین اعضا و نحوه اتصال آنها باید با وزن ورق رابیتس و بار نهایی سازگار باشد.
کیفیت زیرسازی تاثیر مستقیمی بر استحکام رابیتس بندی دارد و هرگونه ضعف در این بخش می تواند باعث افتادگی یا ترک خوردگی لایه گچ شود. به همین دلیل بسیاری از مجریان پیش از شروع پروژه، علاوه بر انتخاب مصالح استاندارد، قیمت آهن را نیز بررسی می کنند تا از پروفیل و میلگرد مناسب برای زیرسازی استفاده شود.
نصب ورق رابیتس روی سازه
پس از تکمیل زیرسازی، ورق های رابیتس روی شبکه فلزی قرار گرفته و با رعایت همپوشانی مناسب در کنار یکدیگر نصب می شوند. میزان همپوشانی ورق ها معمولا یک تا دو چشمه است تا اتصال یکنواخت ایجاد شده و احتمال ایجاد ترک در محل اتصال کاهش یابد. انتخاب تعداد ستون و وزن مناسب ورق نیز باید متناسب با محل اجرا و ضخامت گچ باشد.
در این مرحله کیفیت نصب ورق ها نقش مهمی در نتیجه نهایی رابیس کاری دارد. برای پروژه هایی که نیاز به تحمل وزن بیشتری دارند، از ورق های سنگین تر استفاده می شود و به همین دلیل اطلاع از قیمت ورق در برآورد هزینه های اجرایی اهمیت پیدا می کند.
اتصال با سیم یا جوشکاری
پس از قرارگیری ورق ها، تمامی نقاط اتصال باید به صورت کامل تثبیت شوند. در بیشتر پروژه ها اتصال ورق رابیتس به زیرسازی با سیم گالوانیزه انجام می شود، اما در برخی سازه های فلزی خاص از جوشکاری نیز استفاده می شود. انتخاب روش اتصال به نوع سازه، شرایط اجرا و الزامات فنی پروژه بستگی دارد.
در اجرای راویز بندی باید تعداد گره های اتصال به اندازه ای باشد که ورق هیچ گونه لرزش یا جابه جایی نداشته باشد. همچنین یک رابیتس کار حرفه ای محل اتصال ها را به گونه ای انتخاب می کند که پس از گچ کاری هیچ برآمدگی یا ناهمواری روی سطح دیده نشود.
اجرای گچ کاری نهایی
آخرین مرحله، اجرای لایه های گچ روی سطح رابیتس است. ابتدا یک لایه آستر برای پر کردن چشمه های ورق اجرا می شود و پس از خشک شدن، لایه های بعدی برای رسیدن به سطحی کاملا صاف و یکدست اعمال می شوند. ضخامت گچ باید متناسب با نوع رابیتس و محل اجرا انتخاب شود تا وزن اضافی به سازه وارد نشود.در پروژه های راویز ساختمانی، کیفیت گچ کاری تاثیر مستقیمی بر ظاهر نهایی سقف یا دیوار دارد. اجرای صحیح رابیس بندی باعث افزایش کاربرد رابیتس در ساخت سقف کاذب، نور مخفی، قوس ها و المان های دکوراتیو می شود. مشاهده عکس رابیتس اجرا شده در پروژه های مختلف نیز نشان می دهد که دقت در مراحل نصب، تاثیر زیادی بر کیفیت نهایی رابیتس ساختمان و طول عمر آن دارد.
کاربرد رابیتس در صنعت ساختمان سازی بسیار گسترده است و این محصول در پروژه های مختلفی مورد استفاده قرار می گیرد. در بسیاری از این کاربردها، دانستن اینکه راویز چیست به انتخاب صحیح روش اجرا کمک می کند. برخی از مهم ترین کاربردهای رابیتس عبارتند از:
مزایای استفاده از رابیتس شامل موارد زیر است:
از طرفی، معایب رابیتس شامل موارد زیر است: